คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 284/2505

โจทก์ขอถอนฟ้องและจำเลยคัดค้านนั้น ศาลจะอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องหรือไม่ ย่อมอยู่ในดุลยพินิจของศาลที่จะมีคำสั่งตามที่เห็นสมควร

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง จำเลยให้การว่า ชำระค่าเช่าให้โจทก์ทุกเดือน มิได้ค้างแต่อย่างใด ครั้นถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ เมื่อตรวจเอกสารที่ต่างอ้างแล้ว โจทก์ว่าจำเลยไม่ค้างค่าเช่า ขอถอนฟ้องและยอมใช้ค่าธรรมเนียมแทนจำเลย ศาลสอบจำเลยด ๆ ค้านไม่ยอมให้โจทก์ถอนฟ้อง เพราะการฟ้องทำให้จำเลยเสียหาย ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ถอนฟ้องได้ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่โจทกืขอถอนฟ้อง แต่จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้ถอนย่อมอยู่ในดุลยพินิจของศาลที่จะมีคำสั่งตามที่เห็นสมควร ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ หาเป็นการผิดกฎหมายไม่ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา ๑๗๕ ซึ่งเป็นบทบัญญัติในเรื่องโจทก์ขอถอนฟ้องมีข้อห้ามไม่ให้ศาลให้อนุญาต โดยมิได้ฟังจำเลยหรือผู้ร้องสอดก่อนเท่านั้น ไม่มีข้อห้ามว่า คดีที่ได้นัดพิจารณาแล้ว จำเลยคัดค้านไม่ยอมให้ถอน ศาลอนุญาตให้ถอนฟ้องไม่ได้ดังที่จำเลยฎีกาเลย ส่วนข้อที่ว่าจำเลยต้องดเสียหาย นอกจากค่าธรรมเนียมที่ศาลบังคับให้โจทก์ใช้แทน และโจทก์ไปฟ้องขับไล่จำเลยใหม่ในภายหลังอีก เป็นเรื่องที่จะว่ากล่าวกันอีกส่วนหนึ่ง ไม่เป็นเหตุแก้ไขดุลยพินิจศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 284/2505 นางกิ้มนิ้ง ชิ้นในเมือง (หม้าย) โจทก์ นายประเดิม เปรมจิตร จำเลย