คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2508

ศาลนัดพิจารณาเวลา 8.30 น. ถึงวันนัดศาลออกนั่งพิจารณาและสั่งขาดนัด ให้ยกฟ้องโจทก์เมื่อเวลา 9.10 น. โจทก์ยื่นคำร้องให้ยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ในวันนั้นเวลา 9.55 น. ช้ากว่าเวลาที่ศาลออกนั่งพิจารณา 45 นาที เพราะโจทก์ยังต้องใช้เวลาเขียนคำร้อง โจทก์และทนายโจทก์อยู่จังหวัดอื่น ต้องเดินทางมาโดยรถไฟ เวลาจึงคลาดเคลื่อน ดังนี้ ยังฟังไม่ได้ว่าโจทก์มาศาลไม่ทันตามกำหนดนัดโดยไม่มีเหตุสมควร ไม่ควรด่วนยกฟ้องให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาตามกฎหมายต่อไป

คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๗ ศาลชั้นต้นไต่สวนข้อมูลฟ้องแล้วเห็นว่าคดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ประทับรับฟ้องและดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป ศาลชั้นต้นหมายเรียกจำเลยมาศาล และให้ให้การแก้ข้อหาแล้วนัดสืบพยานโจทก์วันที่ ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๐๗ เวลา ๘.๓๐ น. ถึงกำหนดนัด จำเลยยื่นคำให้การศาลสอบคำให้การจำเลยแล้ว จดรายงานกระบวนพิจารณาว่า ออกนั่งพิจารณาคดีนี้เวลา ๙.๑๐ น. นัดสืบพยานโจทก์วันนี้ โจทก์และทนายโจทก์ไม่มาศาล คงมาแต่จำเลย ศาลเห็นว่าโจทก์ทราบนัดแล้วไม่มาตามกำหนด จึงถือว่าขาดนัดพิจารณาให้ยกฟ้องเสีย ต่อมาเวลา ๙.๕๕ น. โจทก์ยื่นคำร้องว่า เดินทางจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาโดยขบวนรถไฟกรุงเทพ-อุบลราชธานี อันเป็นรถขบวนแรกที่จะมาจังหวัดสระบุรี ถึงจังหวัดสระบุรี เวลา ๙.๐๐ น. และถึงศาลเวลา ๙.๑๒ น. โจทก์มิได้จงใจขาดนัด ขอให้ยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นส่งสำเนาคำร้องให้จำเลย จำเลยค้าน แล้วศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกร้องของโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า โจทก์มาช้ากว่าเวลากำหนดนัดของศาลเพียงเล็กน้อยเนื่องจากรถไฟถึงจังหวัดสระบุรีช้า ข้ออ้างของโจทก์มีเหตุอันสมควร พิพากษาให้ยกคำสั่งของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาคดีตามกฎหมายต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลนัดพิจารณาเวลา ๘.๓๐ น. ครั้นถึงวันนัด ศาลออกนั่งพิจารณาและสั่งขาดนัด ให้ยกฟ้องโจทก์เมื่อเวลา ๙.๑๐ น. โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ในวันนั้นเอง เวลา ๙.๔๕ น. คือ ช้ากว่าเวลาที่ศาลออกนั่ง ๔๕ นาทีแสดงว่า โจทก์ ทนายโจทก์ และพยานมาถึงศาลช้าไปเพียงเล็กน้อย โจทก์ยังต้องใช้เวลาเขียนคำร้องในช่วงระยะเวลา ๔๕ นาทีนั้นด้วย โจทก์และทนายโจทก์อยู่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเดินทางมาโดยรถไพเวลาอาจคลาดเคลื่อนได้ คดียังฟังไม่ได้ว่าโจทก์มาศาลไม่ทันตามกำหนดนัดโดยไม่มีเหตุสมควร จึงไม่ควรด่วนยกฟ้อง เพราะเหตุนี้ แล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 308/2508 นายจำลอง จันทวิลัย ที่ ๑ นายพริ้ง บุญชู ที่ ๒ โจทก์ นางเว้ ลัดดาทอง จำเลย