คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2509

ผู้ตายต้องการเล่นไพ่อีก จำเลยไม่ยอมเล่นด้วย ผู้ตายด่าจำเลยด้วยประการต่าง ๆ เป็นการที่ผู้ตายดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้า ด้วยถ้อยคำหยาบคาย ด่าแล้วด่าอีกจนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงตีผู้ตายในขณะนั้น เพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษได้ตามมาตรา 72 (อ้างฎีกาที่ 295/2495)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้เท้าเตะและใช้เหล็กแป๊บท่อน้ำตีนางสมพรโดยเจตนาฆ่านางสมพรตายเพราะบาดแผล แล้วจำเลยลักเข็มขัดนาก ฯลฯ ของนางสมพรไป ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๓๓๔ ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๓๓๔ ลดโทษแล้วคงจำคุก ๑๖ ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยตีนางสมพรหลังจากเลิกเล่นไพ่และตีเพราะนางสมพรด่าว่าไอ้แก่เลิกเล่น กลัวเหรอ พร้อมกับพูดลำเลิกเหยียดหยามจำเลยที่ยืมเงินนางสมพรด่าว่าทำบุญคุณให้มึงลืมคุณกู ไอ้เหี้ย ไอ้แก่ จำเลยเตะนางสมพร นางสมพรด่าอีกว่า ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์ ฯลฯ เป็นการดูหมิ่นซึ่งหน้าฟังได้ว่านางสมพรกระทำร้ายแรง เป็นการข่มเหงโดยไม่เป็นธรรม ต้องด้วยมาตรา ๗๒ แห่งประมวลกฎหมายอาญา พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลยตามมาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ จำคุก ๑๒ ปี ลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก ๘ ปี โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่นางสมพรต้องการเล่นไพ่อีกแล้วจำเลยไม่ยอมเล่นด้วย นางสมพรได้ด่าจำเลยด้วยประการต่าง ๆ เป็นการที่นางสมพรดูหมิ่นจำเลยซึ่งหน้าด้วยถ้อยคำหยาบคาย ด่าแล้วด่าอีก จนจำเลยอดโทสะไม่ได้ ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จำเลยจึงตีนางสมพรในขณะนั้นเพราะบันดาลโทสะ ศาลลดโทษลงได้ตามมาตรา ๗๒ (อ้างฎีกาที่ ๒๙๕/๒๔๙๕) พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2509 อัยการกรมอัยการ โจทก์ นายบุญลือหรือสำราญ แผลงศร จำเลย