คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 627/2510
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
* การอ้างสิทธิผู้เช่าตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน ต้องยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ไว้โดยชัดแจ้งในคำให้การ
* การเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าสามารถฟ้องขับไล่ผู้เช่าได้ทันทีโดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้า
ย่อคำพิพากษา
พระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินเป็นกฎหมายพิเศษ ให้สิทธิแก่ผู้เช่าต่างหากจากกฎหมายที่ว่าด้วยลักษณะเช่าตามธรรมดา เมื่อจำเลยไม่ยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ไว้โดยชัดแจ้งในคำให้การว่า ฟ้องที่จำเลยเช่าเป็นเคหะควบคุมและอ้างสิทธิที่จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัตินั้น จำเลยก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยไม่เคยค้างค่าเช่าก็ตาม (อ้างฎีกาที่ 1135/2505 และที่ 1470/2508)
การเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่มิได้มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องขอให้ศาลบังคับให้ผู้เช่าออกไปเมื่อใดก็ได้ ไม่จำเป็นที่ผู้เช่าจะต้องทำการบอกกล่าวก่อนฟ้อง (อ้างฎีกาที่ 133/2507)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าห้องแถวของโจทก์เพื่อประกอบการค้าโดยไม่มีกำหนดเวลาและมิได้ทำหนังสือสัญญาเช่า จำเลยไม่นำค่าเช่ามาชำระ ทนายโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว ขอให้บังคับจำเลยออกไปจากห้อง
จำเลยให้การว่าเช่าห้องของโจทก์อยู่อาศัย มิได้ประกอบการค้า ห้องพิพาทมิได้อยู่ในทำเลการค้า จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า โจทก์ไม่เคยบอกกล่าวทวงถามและทนายโจทก์ไม่มีสิทธิบอกกล่าวเลิกการเช่า
ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทของโจทก์ใช้เป็นที่ประกอบการค้า โดยมิได้ทำหนังสือสัญญาเช่าและไม่มีกำหนดการเช่า โจทก์มีสิทธิบอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษาให้ขับไล่จำเลย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเช่าห้องของโจทก์เพื่ออยู่อาศัยและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าฯ โจทก์ยังไม่มีสิทธิบอกเลิกสัญญา พิพากษากลับ
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยให้การแต่เพียงว่าจำเลยเช่าห้องของโจทก์อยู่อาศัยมิได้ประกอบการค้าและมิได้อยู่ในทำเลการค้าเท่านั้น จำเลยหาได้ยกข้อต่อสู้ว่าห้องที่จำเลยเช่าเป็นเคหะควบคุมและอ้างสิทธิที่จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดิน ในอันที่ผู้ให้เช่าไม่มีสิทธิให้ผู้เช่าเลิกใช้หรือรับประโยชน์ในทรัพย์สินที่เช่าอย่างใดไม่ และกฎหมายนี้เป็นกฎหมายพิเศษ ให้สิทธิแก่ผู้เช่าต่างหากจากกฎหมายที่ว่าด้วยลักษณะเช่าตามธรรมดา เมื่อจำเลยไม่ยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ไว้โดยชัดแจ้งในคำให้การ จำเลยก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายดังกล่าวแม้จะฟังว่าจำเลยไม่เคยค้างค่าเช่าก็ตาม (อ้างฎีกาที่ ๑๑๓๕/๒๕๐๕ และที่ ๑๔๗๐/๒๕๐๘) และเห็นว่าการเช่ารายนี้มิได้มีหลักฐานเป็นหนังสือ โจทก์ย่อมฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยออกไปเมื่อใดก็ได้ ไม่จำเป็นที่จะต้องทำการบอกกล่าวก่อนฟ้อง (อ้างฎีกาที่ ๑๓๓/๒๕๐๗)
พิพากษาแก้.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 627/2510
นายเป้า แซ่เอี้ย โจทก์
นายเซี้ยะท้ง แซ่ลิ้ม ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเป้า แซ่เอี้ย · ล. - นายเซี้ยะท้ง แซ่ลิ้ม |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อดุล รัตนปิณฑะ · โพยม เลขยานนท์ · จำรูญ โชติรัต |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่ง - นายจรัส สารนาค · ศาลอุทธรณ์ - นายบัญญัติ สุขารมณ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา