คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2511

ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 เป็นเรื่องที่ให้ริบทรัพย์ชนิดที่กฎหมายบัญญัติว่าถ้าทำหรือมีไว้แล้วก็ต้องเป็นความผิด เมื่อปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนถูกต้องจำเลยซึ่งมิใช่เจ้าของปืนนำมาครอบครองไว้ จึงคงเป็นความผิดในส่วนที่ตนมิได้รับอนุญาตเท่านั้น จึงไม่เข้าลักษณะตามมาตรา 32 อันจะพึงสั่งริบ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนสั้นจดทะเบียนแล้วซึ่งเป็นของนายคล้อยไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและเจ้าของรู้เห็นยินยอมด้วย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐มาตรา ๗, ๗๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒, ๓๓ และริบอาวุธปืนกับกระสุนปืนของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒, ๓๓ ปรับ ๓๐๐บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงปรับ ๑๕๐ บาท ส่วนของกลางไม่ริบ เพราะเป็นปืนที่เจ้าของมีไว้โดยชอบด้วยกฎหมาย โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืนของกลาง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนตามกฎหมายแล้ว จำเลยนำติดตัวโดยไม่รับอนุญาต ก็เป็นความผิดส่วนตัวของจำเลยแม้เจ้าของจะยินยอมให้นำไปใช้ก็ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตแล้วนั้นกลายเป็นผิดกฎหมายอันจะพึงต้องริบ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒ เป็นเรื่องที่ให้ริบทรัพย์ชนิดที่กฎหมายบัญญัติว่าถ้าทำหรือมีไว้แล้วก็ต้องเป็นความผิด ส่วนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางรายนี้ เป็นปืนที่มีทะเบียนถูกต้องแล้วจำเลยมีไว้เป็นความผิดขึ้นมา เพราะเหตุที่ยังไม่ได้รับอนุญาตให้มีไว้ในครอบครองเท่านั้น หาใช่สภาพแห่งการกระทำหรือมีได้ถูกกำหนดให้เป็นผิดอยู่ในตัวนั้นไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2511 พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานี โจทก์ นายวิเชียร นิลพัฒน์ จำเลย