คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2519

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่เช่า จำเลยให้การว่าหลังจากโจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยได้ตั้งตัวแทนไปตกลงกับโจทก์ โจทก์ตกลงจะให้ค่าขนย้ายแก่จำเลย 10,000 บาท และยินยอมให้จำเลยอยู่ในที่เช่าอีก 4 เดือนนับแต่วันทำสัญญา โดยได้ทำบันทึกลงชื่อกันไว้ แล้วนัดไปทำสัญญากันที่ทำเนียบรัฐบาลในวันที่ 16 มกราคม 2517 แต่โจทก์บิดพลิ้วไม่ไปทำสัญญาตามกำหนดนัด ดังนี้ หากเป็นความจริงก็แสดงว่าโจทก์จำเลยเจตนาจะให้สัญญาประนีประนอมยอมความเกิดขึ้นเมื่อได้ทำสัญญาแล้ว เมื่อสัญญายังมิได้ทำขึ้นย่อมถือไม่ได้ว่ามีสัญญาประนีประนอมยอมความต่อกันตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 366 วรรค 2 จำเลยจึงหามีสิทธิอยู่ในที่เช่าต่อไปอีกไม่ จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อตกลงซึ่งทำเป็นบันทึกลงชื่อโจทก์และตัวแทนจำเลยเป็นสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งผูกพันโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจนกว่าจะปฏิบัติตามสัญญาดังกล่าว ขอให้ศาลอุทธรณ์ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้นและให้สืบพยานต่อไป แต่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นการขอให้สืบพยานต่อไปในเรื่องค่าขนย้ายอันเป็นประเด็นตามฟ้องแย้ง ซึ่งศาลชั้นต้นสั่งไม่รับและยุติไปแล้วจึงอุทธรณ์ไม่ได้ ดังนี้ เมื่อศาลฎีกาเห็นว่าอุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในเรื่องโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ซึ่งจำเลยอาจอุทธรณ์ได้ ศาลฎีกาวินิจฉัยในประเด็นดังกล่าวไปเสียทีเดียวโดยไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยอีกก็ได้

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชดใช้ค่าทำศพบุตรโจทก์และค่าเสียหายอื่นเนื่องจากลูกจ้างจำเลยขับรถโดยประมาทชนรถโดยสารซึ่งบุตรโจทก์โดยสารมา ทำให้บุตรโจทก์ถึงแก่ความตาย จำเลยให้การว่า เหตุรถชนเกิดจากความประมาทของรถยนต์โดยสารซึ่งบุตรโจทก์โดยสารมา และโจทก์มิได้บรรยายฟ้องเรื่องค่าเสียหายไว้ชัดแจ้ง เป็นฟ้องเคลือบคลุม ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม และฟังว่าลูกจ้างจำเลยประมาท จำเลยผู้เป็นนายจ้างจึงต้องร่วมกับลูกจ้างรับผิดในผลแห่งการละเมิดในทางการที่จ้าง พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโจทก์ได้บรรยายฟ้องว่าต้องเสียเงินค่าทำศพ ๑๐,๐๐๐ บาท การบรรยายฟ้องเกี่ยวกับค่าทำศพจึงไม่เคลือบคลุม ส่วนค่าทำศพจะมีอะไรบ้าง จำนวนเงินเท่าใด เป็นเรื่องที่โจทก์จะต้องนำสืบในชั้นพิจารณา เมื่อได้ความว่าลูกจ้างของจำเลยขับรถด้วยความประมาทแล้ว ข้อที่ว่าผู้ขับรถที่ผู้ตายโดยสารมาขับรถโดยประมาทอันเป็นการละเมิด จะต้องรับผิดด้วยนั้น จำเลยจะยกขึ้นอ้างเพื่อให้ความรับผิดในความเสียหายของจำเลยลดลงหาได้ไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 164/2519 นายสันติ ศิริเกื้อ โจทก์ นายพิษณุ มหาสุวรรณ ล.