คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2092/2519
ป.อาญา ม.295
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำที่ไม่ได้ทำให้ผู้อื่นเข้าใจผิด ไม่ถือเป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท และไม่เป็นเหตุแห่งการหย่าได้
การทำร้ายร่างกายที่ทำให้เกิดรอยช้ำเลือด แต่ไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายแก่กาย ไม่เป็นเหตุแห่งการหย่า
การข่มขู่ว่าจะใช้กำลังบังคับ ไม่ถือเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยาอย่างร้ายแรงจนเป็นเหตุแห่งการหย่าได้
ย่อคำพิพากษา
คำกล่าวประชดประชัน ไม่ทำให้ผู้ใดเข้าใจผิด ไม่เป็นหมิ่นประมาทที่จะถือเป็นเหตุหย่า
บาดแผลชกต่อยเป็นรอยช้ำเลือดที่แขน 7 แห่ง เท่าลูกมะนาว 7 วันหาย ไม่ถึงอันตรายแก่กายตาม ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 ไม่เป็นเหตุหย่า
ขู่ว่าจะให้จิ๊กโก๋ลากตัวกลับบ้าน ไม่ถือเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยาอย่างร้ายแรง
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.295 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางอำนวยพร โภคทรัพย์ · จำเลย - นายประจักษ์ โภคทรัพย์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | พิสัณห์ ลีตเวทย์ · บัญญัติ สุชีวะ · สวัสดิ์ สุขศรีวงษ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา