คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 768/2520
ป.วิ.แพ่ง ม.228, 255
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกระทำของจำเลยที่ขุดหาแร่ในที่พิพาทและมีแนวโน้มที่จะก่อให้เกิดความเสียหายแก่โจทก์ ถือเป็นเหตุเพียงพอที่จะสั่งห้ามจำเลยมิให้กระทำการดังกล่าวต่อไปจนกว่าคดีจะถึงที่สุดได้
ย่อคำพิพากษา
การที่จำเลยได้ขุดหาแร่ในที่พิพาท และยังขุดหาอยู่ต่อมา ซึ่งหากจำเลยขุดต่อไปอาจเป็นการเสียหายแก่โจทก์นั้นนับว่ามีเหตุเพียงพอที่จะนำวิธีคุ้มครองชั่วคราวโดยการสั่งห้ามมิให้จำเลยเข้าไปขุดแร่หรือเข้าไปกระทำการใดๆ ในที่ดินพิพาทอีกจนกว่าคดีจะเสร็จได้ และที่ศาลสั่งให้โจทก์วางประกันค่าเสียหายเพียง 50,000 บาท นับเป็นการใช้ดุลพินิจที่เหมาะสมแก่รูปคดีแล้ว จำเลยอุทธรณ์ฎีกาคำสั่งนี้ได้ในระหว่างพิจารณา
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.228 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.255 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางปอน อุ่นเมือง · จำเลย - นายสุภาส สิทธิสาตร์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | จันทร์ ระรวยทรง · กฤษณ์ โสภิตกุล · ชุบ วีระเวคิน |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา