คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3809/2537
ป.วิ.อาญา ม.193
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การอุทธรณ์ที่โต้แย้งหรือคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้น คือการอุทธรณ์ที่หากข้ออ้างของผู้อุทธรณ์ฟังขึ้น จะส่งผลให้ผลของคำพิพากษาเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
ย่อคำพิพากษา
จำเลยอุทธรณ์ว่าตามหลักฐานที่ปรากฏ เหตุที่เกิดขึ้นน่าจะเป็นเหตุสุดวิสัย เพราะรถจักรยานยนต์ที่จำเลยขับถูกรถยนต์คันอื่นชนท้ายแล้วเสียการทรงตัวกระเด็นไปถูกโจทก์ร่วมที่ยืนอยู่บนทางเท้า ขอให้ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นยกฟ้อง อุทธรณ์ดังกล่าวเป็นการโต้แย้งหรือคัดค้านคำพิพากษาศาลชั้นต้นแล้ว เพราะถ้าข้ออ้างของจำเลยฟังขึ้นผลของคำพิพากษาจะเปลี่ยนแปลงไป
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.193 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - พนักงานอัยการกองคดีแขวงตลิ่งชัน · โจทก์ร่วม - นายพิชัย เอกไกรศรี · จำเลย - นายเกรียงศักดิ์ โวหาร |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ถวิล ตรีเพชร · สกล เหมือนพะวงศ์ · พิมล สมานิตย์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแขวงตลิ่งชัน - นายอนันต์ ยมจินดา · ศาลอุทธรณ์ - นายอำนวย หมวดเมือง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา