คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1517/2560
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ต้องมีพฤติการณ์พิเศษ และการอนุญาตให้ขยายระยะเวลาเป็นดุลพินิจของศาล เมื่อศาลชั้นต้นอนุญาตให้ขยายระยะเวลาแล้ว แม้จะน้อยกว่าที่ขอ ก็ไม่สามารถอุทธรณ์เพื่อขอขยายระยะเวลาต่อไปได้อีก หากระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตไม่เพียงพอและมีพฤติการณ์พิเศษ จึงจะขอขยายระยะเวลาใหม่ได้
ย่อคำพิพากษา
การยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 15 ประกอบ ป.วิ.พ. มาตรา 23 จะกระทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และศาลจะขยายระยะเวลาให้ตามคำร้องหรือไม่ เป็นดุลพินิจที่จะพิจารณาเป็นเรื่อง ๆ ไป เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ขยายระยะเวลา แม้จะน้อยกว่าระยะเวลาที่โจทก์ขอ ก็ไม่เป็นเหตุที่โจทก์จะอุทธรณ์ให้ขยายระยะเวลาต่อไปได้อีก หากระยะเวลาที่ศาลอนุญาตให้ขยายนั้นไม่เพียงพอ และมีพฤติการณ์พิเศษ ก็ชอบที่โจทก์จะขอขยายระยะเวลาได้ใหม่
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157
ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำฟ้องเพียงพอที่จะวินิจฉัยได้ จึงให้งดไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่มีมูล พิพากษายกฟ้อง เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2558
วันที่ 29 กันยายน 2558 โจทก์ยื่นคำร้องว่า คดีมีรายละเอียดและพยานเอกสารที่จะต้องตรวจสอบ อีกทั้งข้อกฎหมายที่จะต้องศึกษาเพิ่มเติม โจทก์จึงไม่อาจยื่นอุทธรณ์ได้ทัน ขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 1 เดือน นับแต่วันครบกำหนดอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ข้ออ้างตามคำร้องหาใช่พฤติการณ์พิเศษ คดีนี้ศาลงดสืบพยานและวินิจฉัย จึงไม่มีข้อเท็จจริงอื่นตามคำฟ้องและคดีไม่ยุ่งยาก แต่เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม จึงอนุญาตให้ขยายอุทธรณ์ 7 วัน เป็นภายในวันที่ 7 ตุลาคม 2558
ต่อมาวันที่ 6 ตุลาคม 2558 โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ขอให้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้โจทก์ได้รับการขยายระยะเวลาอุทธรณ์ออกไปสักนัดหนึ่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาตรวจวินิจฉัยว่า ฎีกาของโจทก์ที่ว่า การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคำร้องอุทธรณ์คำสั่งเรื่องที่ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ขยายระยะเวลาอุทธรณ์น้อยกว่ากำหนดระยะเวลาที่โจทก์ขอขยาย โจทก์ไม่สามารถอุทธรณ์ได้นั้น ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ เห็นว่า การยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ประกอบประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาแพ่ง มาตรา 23 จะกระทำได้ต่อเมื่อมีพฤติการณ์พิเศษ และศาลจะขยายระยะเวลาให้ตามคำร้องหรือไม่ เป็นดุลยพินิจที่จะพิจารณาเป็นเรื่อง ๆ ไป เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตให้โจทก์ขยายระยะเวลา แม้จะน้อยกว่าระยะเวลาที่โจทก์ขอ ก็ไม่เป็นเหตุที่โจทก์จะอุทธรณ์ให้ขยายระยะเวลาต่อไปได้อีก หากระยะเวลาที่ศาลอนุญาตให้ขยายนั้นไม่เพียงพอ และมีพฤติการณ์พิเศษ ก็ชอบที่โจทก์จะขอขยายระยะเวลาได้ใหม่ ที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้น
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1517/2560
นายธีรพิชย์ เลาหะพันธุ์ โจทก์
นางสาวธนิดา โกยแก้วพริ้ง กับพวก จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายธีรพิชย์ เลาหะพันธุ์ · จำเลย - นางสาวธนิดา โกยแก้วพริ้ง กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | โอภาส อนันตสมบูรณ์ · ประทีป ดุลพินิจธรรมา · ทรงศิลป์ ธรรมรัตน์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลอาญาธนบุรี - นายบุญลอง นรจิตต์ · ศาลอุทธรณ์ - นายสันต์ เกียรติก้อง |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
| หมายเลขคดีดำ | อ.1842/2559 |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา