คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 122/2470

ชายไปขอหญิงเปนภรรยา หญิงไม่ยอมกลับใช้ให้พรรคพวกฉุดเอาหญิงไป มีความผิด

ได้ความว่า บ.ไปขอ ข.เปนภรรยาต่อบิดามารดาแต่ ข.ไม่ยอม ต่อมา บ.กับ จำเลยแลพวกมาคอยดักจำ ข.อยู่ที่ท่าน้ำตำบลรับร่อ พอ ข.ลงมาตักน้ำ จำเลยกับพวกช่วยกันจับแขนเข้าฉุดคร่าห์พาเอา ข.ไป แต่พวกญาติของ ข.ตามคืนเอากลับมาได้ โจทย์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๖-๒๗๖ ศาลจังหวัดชุมพรตัดสินว่า จำเลยมีผิดฐานทำให้เสื่อมเสียอิศรภาพตามมาตรา ๒๖๘ แล ลดฐานปราณีย์เสีย ๑ ใน ๓ ให้จำคุก ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์แก้ว่า ความผิดของจำเลยต้องด้วยมาตรา ๒๗๐ ฐานหน่วงเหนี่ยวกักขัง แลอ้างฎีกาที่ ๒๔/๒๔๕๔ ประกอบ คงให้จำคุกจำเลย ๖ เดือน โจทย์ฎีกาเปนข้อกฎหมายว่า ควรลงโทษตามมาตรา ๒๗๖ ฎีกาตัดสินว่า การที่ บ.กับจำเลยบังอาจฉุดคร่าห์ ข.เพื่อขืนใจให้ ข.จำยอมเปนภรรยาจำเลยต้องผิดตามมาตรา ๒๗๖ ให้จำคุก ๙ เดือน ลดฐานสารภาพ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๖ เดือน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 122/2470 อัยการชุมพร โจทก์ นายกล้วยไม้ ล.