คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2487

ประเพณีนิยมปรกติเป็นอย่างไรในการเช่าสวนทุเรียนนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง โจทก์ฟ้องเลิกสัญญาเช่าและเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์แก้ฉะเพาะให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเป็นแก้น้อยฎีกาข้อเท็จจริงไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าสวนโจทก์ จำเลยตอนกิ่งทุเรียนเป็นการนอกประเพณีนิยมปรกติ ขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยตอนเพื่อซ่อมแซมสวน ศาลชั้นต้นเห็นว่าการตอนกิ่งทุเรียนยังไม่ควรฟังว่าใช้ทรัพย์นอกเหนือประเพณีนิยมปรกติ ให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยตอนกิ่งทุเรียนสองคราวรวม ๒๖๓ กิ่ง เป็นการผิดประเพณีนิยมปรกติตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๕๒ แต่โจทก์ไม่มีสิทธิเลิกสัญญาเช่า คงให้จำเลยใช้ค่ากิ่งทุเรียนเป็นเงิน ๑๐๖ บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่า ศาลชั้นต้นรับฎีกาข้อเดียวที่ว่า ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๕๒ ซึ่งศาลเดิมวินิจฉัยว่า การตอนกิ่งทุเรียนโจทก์ไม่ได้สืบว่าประเพณีห้าม แต่ศาลอุทธรณ์ว่าการตอนผิดประเพณีนั้น เป็นปัญหากฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ประเพณีปรกติ เป็นอย่างใด ในกรณีเช่าสวนทุเรียนเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งโจทก์จำเลยนำพะยานสืบได้ หาใช่ปัญหาต้องหารือบทไม่ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2487 นางเนื่อง วราภรณ์ โจทก์ นางสาวบุญร่วม บุณนุข จำเลย