คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1132/2492

มาตรา 27 ข้อ 1 ก.ม.ลักษณะอาญานั้น ต้องรู้เห็นเป็นใจในการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา เจ้าของปืนยินยอมให้จำเลยทดลองยิงปืน แล้วจำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาท ดังนี้ หาใช่เป็นเรื่องเจ้าของปืนรู้เห็นยินยอมในการกระทำผิดไม่ ปืนของกลางจึงต้องคืนเจ้าของไป.

ความว่า จำเลยได้ใช้ปืนทอมสันของนายชื้น ซึ่งเป็นปืนที่จดทะเบียนแล้ว ทดลองยิงต้นแค ๑ นัด โดยจำเลยขอทดลองยิงดู นายชื้นก็ให้ทดลองยิงได้ จำเลยได้ยิงในระยะต่ำ กระสุนไม่ถูกต้นแค กลับไปถูกเด็กหญิงลำจวนบุตรนายชื้นถึงแก่ความตาย โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานทำให้คนตายโดยประมาท ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๑ ปีตาม ก.ม.ลักษณะอาญา มาตรา ๒๕๒,๕๙ ปืนของกลางริบ ศาลอุทธรณ์แก้ ให้คืนปืนของกลางให้แก่เจ้าของ โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกาเห็นว่า ตามมาตรา ๒๗ ข้อ ๑ กล่าวไว้ชัดแล้วว่า ต้องรู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำผิด ซึ่งหมายความถึงการกระทำผิดที่โจทก์กล่าวหา แต่ข้อเท็จจริงได้ความว่า เจ้าของปืนยินยอมให้ทดลองยิงดูเท่านั้น หาใช่เป็นเรื่องรู้เห็นยินยอมให้จำเลยยิงปืนไปถูกคนตายโดยประมาทดังฟ้องไม่ พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1132/2492 อัยยการสมุทรสาคร โจทก์ นายแถม ดีกระจ่าง ล.