คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 854/2492

ได้ความว่าเมื่อเรือนิวชวางจากฮ่องกงมาถึงกรุงเทพฯมีบุหรี่ซิกาแรตบรรทุกมา 25 หีบ ส่งถึงยี่ห้อย่งเฮงเส็งต่อมานายเปงฮุยยี่ห้อย่งเฮงเส็งได้ทำหนังสือขอเปิดตรวจบุหรี่ยื่นต่อกรมศุลกากรในฐานผู้นำของเข้า ต่อมานายวิเชียรในนามยี่ห้อย่งเฮงเส็งได้ยื่นหนังสือต่อกรมสรรพสามิต ขออนุญาตนำบุหรี่รายนี้เข้า กรมสรรพสามิตไม่อนุญาต และมีหนังสือถึงกรมศุลกากรให้ริบบุหรี่รายนี้โดยนำเข้ามาไม่ได้รับอนุญาต กรมศุลกากรได้สอบสวนนายเปงฮุยผู้แสดงตัวเป็นผู้ขอรับบุหรี่แทนยี่ห้อย่งเฮงเส็ง นายเปงฮุยได้ทำหนังสือยินยอมให้กรมศุลกากรริบบุหรี่ไว้เป็นของแผ่นดินดังนี้ ตามมาตรา 106 แห่ง พระราชบัญญัติศุลกากร 2469 ต้องถือว่านายเปงฮุยเป็นเจ้าของบุหรี่ในกิจการนี้ และความยินยอมของนายเปงฮุยที่ให้ริบบุหรี่จึงมีผลตามกฎหมาย

ความว่า เรือกลไฟนิวชวางจากฮ่องกงได้มาถึงกรุงเทพฯ มีบุหรี่ซิกาแรต 25 หีบส่งถึงยี่ห้อย่งเฮงเส็ง กรุงเทพฯ นายเปงฮุยยี่ห้อย่งเฮงเส็งได้ทำหนังสือขอตรวจบุหรี่ซิกาแรต 15 หีบดังกล่าวยื่นต่อเจ้าหน้าที่กรมศุลกากร ในฐานะผู้นำของเข้า ต่อมานายวิเชียรในนามยี่ห้อย่งเฮงเส็งได้นำหนังสือยื่นต่อกรมสรรพสามิตขออนุญาตนำบุหรี่รายนี้เข้า แต่กรมสรรพสามิตไม่อนุญาตตามคำขอ และมีหนังสือถึงกรมศุลกากรขอให้ริบบุหรี่รายนี้ โดยเหตุที่นำเข้ามาโดยมิได้รับอนุญาต กรมศุลกากรได้สอบสวนนายเปงฮุยผู้แสดงตัวเป็นผู้ขอรับบุหรี่แทนยี่ห้อย่งเฮงเส็ง ในที่สุดนายเปงฮุยได้ทำหนังสือยินยอมให้กรมศุลกากรริบบุหรี่รายนี้ไว้เป็นของแผ่นดิน เมื่อกรมศุลกากรริบบุหรี่รายนี้ไว้แล้ว กรมสรรพสามิตได้ขอซื้อบุหรี่รายนี้จากกรมศุลกากร กรมศุลกากรได้ขายให้กรมสรรพสามิตตามคำขอ โจทก์จึงมาฟ้องเป็นคดีนี้ขึ้น อ้างว่าโจทก์ได้รับมอบอำนาจจากนายจันฮักกัมหรือธนาคารจันมันฟัตแห่งฮ่องกง ขอให้ศาลพิพากษาและบังคับจำเลยคืนบุหรี่ซิกาแรตที่กล่าวในฟ้องให้โจทก์ หรือใช้ค่าเสียหายเพราะการยึดของจำเลย จำเลยให้การว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นเห็นว่า นางเปงฮุยได้ให้ความยินยอมต่อเจ้าพนักงานให้ริบบุหรี่รายนี้ตามความในมาตรา 106 แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 และปรากฏว่านางเปงฮุยได้แสดงตนว่าเป็นผู้จัดการยี่ห้อย่งเฮงเส็งและยังประทับดวงตรายี่ห้อย่งเฮงเส็งประทับไว้ด้วย จึงต้องถือว่าเป็นตัวแทนของยี่ห้อย่งเฮงเส็งผู้รับมอบอำนาจจากโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของบุหรี่ ให้เป็นตัวแทนในการนำบุหรี่รายนี้เข้ามาในราชอาณาจักรกิจการนี้พนักงานเจ้าหน้าที่กรมศุลกากรก็ได้อนุมัติแล้ว จึงถือได้ตามกฎหมายว่า นายเปงฮุยตัวแทนของยี่ห้อย่งเฮงเส็งเป็นเจ้าของบุหรี่ในกิจการนั้น ๆ นายเปงฮุยย่อมให้ความยินยอมต่อเจ้าพนักงานให้ริบบุหรี่รายนี้ได้ และเจ้าพนักงานก็ชอบที่จะขายต่อได้ พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพยานและเอกสารนั้น ปรากฏว่านายเปงฮุยได้แสดงว่าเป็นผู้จัดการยี่ห้อย่งเฮงเส็งและเป็นเจ้าของบุหรี่และตามพระราชบัญญัติศุลกากร มาตรา 106 โจทก์จะเถียงว่านายเปงฮุยไม่ได้เป็นเจ้าของไม่ได้ ส่วนบุหรี่รายนี้ เมื่อมีการนำบุหรี่เข้ามาเช่นนี้ ฝ่ายเจ้าพนักงานเห็นว่า เป็นผิดควรฟ้องและริบฝ่ายนายเปงฮุยก็ได้แสดงความยินยอมให้ริบ ฝ่ายเจ้าพนักงานจึงไม่ฟ้องคงริบแต่บุหรี่ นับว่าเป็นการปฏิบัติชอบ หาเป็นโมฆะแต่อย่างใดไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 854/2492 นายเป๊กไฮ้ แซ่เตียว หรือใย เป๊ะไฮ้ โจทก์ กรมศุลกากร จำเลย