คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2495

เมื่อคดีอยู่ในระหว่างอุทธรณ์ จำเลยคนหนึ่งหลบหนี แต่ศาลอุทธรณ์ได้พิพากษาคดีเกี่ยวแก่จำเลยทุกคนตลอดจนจำเลยทีหลบหนีด้วยให้ปล่อยบางคน คงลงโทษบางคน โจทก์ฎีกา แม้จำเลยคนที่หลบหนีจะถูกศาลอุทธรณ์ พิพากษาลงโทษและมิได้ฎีกาขึ้นมาก็ดี ศาลฎีกาก็พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่เกี่ยวแก่จำเลยที่หลบหนี ให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่เฉพาะคดีที่เกี่ยวแก่จำเลยที่หลบหนี

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันปล้นทรัพย์ ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๑. จำเลยทั้ง ๖ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยทั้ง ๖ คนละ ๑๕ ปีตามมาตรา ๓๐๑ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ปล่อยตัวนายซิว นายเหลือ นายสม ส่วนนายชู นายศักดิ์ นายขาว ให้ลงโทษอย่างที่ศาลชั้นต้นกำหนด โจทก์และนายศักดิ์นายขาว ฎีกา ปรากฎว่า นายซิวนายเหลือนายสมไม่ได้รับสำเนาฎีกา จึงจำหน่ายคดีไปแล้ว เกี่ยวกับนายซูจำเลยปรากฏว่า เมื่อคดีอยู่ระหว่างอุทธรณ์ นายชูจำเลยหลบหนี ศาลอุทธรณ์ พิพากษาคดีนายชูระหว่างที่นายชูหลบหนี ศาลนี้จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่เกี่ยวกบนายชู ให้พิจารณาพิพากษาใหม่เฉพาะคดีที่เกี่ยวกับนายชู ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 464/2495 อัยการพิจิตร โจทก์ นายซิว จะวรรณที่ 1, นายศักดิ์ สละคำ ที่ 2, นายชู แสนพันธ์ ที่ 3, นายเหลือ สิงห์ประเสริฐ ที่ 4 , นายขาว ที่ 5, นายสม แสนพันธ์ ที่ 6 จำเลย