⚖️ LawAraiค้นกฎหมาย · ค้นฎีกา · ✨ ผู้ช่วยร่าง
หน้าแรกค้นฎีกา › ฎีกา 1002/2503

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2503

ป.อาญา ม.33, 34, 36 · ป.พ.พ. ม.572

📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
กรรมสิทธิ์ในทรัพย์สินที่เช่าซื้อยังคงเป็นของผู้ให้เช่าซื้อ จนกว่าผู้เช่าซื้อจะชำระราคาครบถ้วน ผู้ให้เช่าซื้อจึงมีสิทธิเรียกทรัพย์สินนั้นคืนได้ หากผู้เช่าซื้อนำไปจำหน่ายหรือกระทำการใดๆ โดยไม่ได้รับความยินยอม

ย่อคำพิพากษา

จำเลยเช่าซื้อรถจักรยานมา ยังชำระราคาค่าเช่าซื้อยังไม่หมด จำเลยได้นำรถจักรยานนั้นไปออกรางวัลสลากกินรวม โดยผู้ให้เช่าซื้อไม่ได้รู้เห็นด้วย ดังนี้ กรรมสิทธิ์ในรถจักรยานยังเป็นของผู้ให้เช่าซื้ออยู่ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 572 ผู้ให้เช่าซื้อย่อมมีสิทธิร้องขอรับรถจักรยานของกลาง คืนไปได้

⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง

มาตราที่เกี่ยวข้อง

ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 ประมวลกฎหมายอาญา ม.34 ประมวลกฎหมายอาญา ม.36 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.572

🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายอาญา ม.33 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.34 → ประมวลกฎหมายอาญา ม.36 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.572 →

คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)

คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติการพนันและริบจักรยาน ๒ ล้อ ของกลางที่จำเลยใช้ออกเป็นรางวัลสลากกินรวบ คดีถึงที่สุด ศาลชั้นต้น ก่อนศาลชั้นต้นพิพากษา ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า รถจักรยานของกลางไม่ใช่ของจำเลย หากเป็นรถของผู้ร้องได้ให้จำเลยเช่าซื้อมา จำเลยชำระราคายังไม่หมด การที่จำเลยเอารถจักรยานคันนี้ไปจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินรวม ผู้ร้องมิได้รู้เห็น จึงขอให้ศาลสั่งคืนของกลางแก่ผู้ร้อง ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้เช่าซื้อรถจักรยานของกลางมาจากผู้ร้อง และในระหว่างที่จำเลยชำระราคาเช่าซื้อยังไม่ครบถ้วน โดยชำระแล้ว ๙๒๐ บาท คงค้างอยู่ ๖๓๐ บาท ก็เกิดคดีขึ้น ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา ๕๗๒ ถือว่า จักรยานของกลางยังเป็นของผู้ร้องอยู่ หาใช่ตกเป็นของจำเลยไม่ พิพากษากลับคำสั่งศาลชั้นต้น ให้คืนจักรยานของกลางให้แก่ผู้ร้องไป ผู้ว่าคดีโจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย รถจักรยานนี้ยังเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องอยู่ หาใช่ของจำเลยผู้เช่าซื้อไม่ เพราะจำเลยยังชำระราคาไม่ครบถ้วนในขณะทำผิดคดีนี้เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้รู้เห็นในการกระทำผิดร่วมกับจำเลย ก็ชอบที่จะสั่งคืนรถรายนี้ให้แก่ผู้ร้อง พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1002/2503 ผู้ว่าคดีศาลแขวงเชียงใหม่ โจทก์ ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเหลี่ยวย่งง้วน โดยนายเหลี่ยวจือหงวนผู้ร้อง นางตา เมืองมูล จำเลย

รายละเอียดคดี

คู่ความโจทก์ - ผู้ว่าคดีศาลแขวงเชียงใหม่ · นางตา - ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเหลี่ยวย่งง้วน โดยนายเหลี่ยวจือหงวนผู้ร้อง · จำเลย - เมืองมูล
องค์คณะ (ผู้พิพากษา)ประจักษ์ศุภอรรถ · สัญญา ธรรมศักดิ์ · เจริญ ฤทธิศาสตร์
ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ศาลแขวงเชียงใหม่ - นายอาจ ปัญญาดิลก · ศาลอุทธรณ์ - นายสิทธิ เกตุทัต
แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา

ฎีกาที่เกี่ยวข้อง

ฎีกา 21848/2555ฎีกา 4577/2558ฎีกา 1089/2559ฎีกา 1800/2511ฎีกา 7122/2545ฎีกา 1854/2563ฎีกา 1561/2520ฎีกา 651/2507ฎีกา 1554/2521ฎีกา 512/2559ฎีกา 2437/2515ฎีกา 6293/2541ฎีกา 1083/2540ฎีกา 7149/2558ฎีกา 531/2510ฎีกา 6911/2544ฎีกา 222/2468ฎีกา 1979/2521ฎีกา 3604/2533ฎีกา 991/2548ฎีกา 4519/2544ฎีกา 3800/2564ฎีกา 4432/2534ฎีกา 5061/2561
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณ

แหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา