คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2513

จำเลยกับพวกวิ่งไล่ผู้เสียหายเข้าไปในนาของผู้เสียหาย โดยจะใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหายถือได้เพียงว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาเข้าไปในนาของผู้เสียหายเพื่อจะทำร้ายผู้เสียหาย หาใช่เพื่อรบกวนการครอบครองที่นาของผู้เสียหายไม่ การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงไม่ครบองค์ความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 365

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาตและบุกรุกเข้าไปในที่นาของผู้เสียหาย และจะใช้ปืนยิงผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๑๐ มาตรา ๓ และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๕ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยบุกรุก แต่ไม่ปรากฏว่าปืนใช้ยิงได้หรือ ไม่ และไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานจริงหรือไม่ ให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๕ จำคุก ๖ เดือน ข้อหาอื่นให้ยก จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่จำเลยถืออาวุธปืนเข้าไปในนาผู้เสียหาย เพื่อตั้งใจทำร้ายผู้เสียหาย ไม่ใช่เป็นการรบกวนการครอบครอง จำเลยไม่มีความผิดฐานบุกรุก พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้อง โจทก์ในข้อหาบุกรุก นอกนั้นให้เป็นไปตามศาลชั้นต้น โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษฐานบุกรุก ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จะรับฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยกับพวกวิ่งไล่ผู้เสียหายเข้าไปในนาของผู้เสียหาย โดยจะใช้อาวุธปืนยิงผู้เสียหาย ก็ถือได้เพียงว่าจำเลยกับพวกมีเจตนาเข้าไปในนาของผู้เสียหายเพื่อจะทำร้ายผู้เสียหาย หาใช่เพื่อรบกวนการครอบครองที่นาของผู้เสียหายไม่ การกระทำของจำเลยดังกล่าวจึงไม่ครบองค์ความผิดฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๖๒, ๓๖๕ พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 144/2513 พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดปากพนัง โจทก์ นายประยูร รัตนะ จำเลย