คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1986/2520
ป.พ.พ. ม.122, 387
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่ผู้ขายรู้ว่าที่ดินมีเนื้อที่น้อยกว่าที่ระบุในโฉนดแต่ไม่แจ้งให้ผู้ซื้อทราบ ถือเป็นกลฉ้อฉล ผู้ซื้อจึงมีสิทธิบอกเลิกสัญญาจะซื้อขายและเรียกมัดจำคืน รวมถึงเรียกเบี้ยปรับตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดได้
ย่อคำพิพากษา
ที่ดินมีโฉนดระบุเนื้อที่ 2 งาน 72 วา เพราะคำนวณผิดความจริงเนื้อที่ 76 ตารางวา ผู้ขายรู้แล้วไม่บอกผู้ซื้อ เป็นกลฉ้อฉล ถ้าผู้ซื้อรู้ก็จะไม่ซื้อ ผู้ซื้อเลิกสัญญาจะซื้อขายเรียกมัดจำคืนและเรียกเบี้ยปรับได้ตามที่ศาลเห็นสมควรกำหนดให้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.122 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.387 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายประภาส ตันติพงศ์ · จำเลย - นายชีวา วิรัชพันธ์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ประเสริฐ วราภรณ์ · มาโนช จรมาศ · สมชัย ทรัพยวณิช |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา