คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 127/2524

โจทก์ยื่นฟ้องคดีอาญา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ประทับฟ้อง จ่ายสำเนาวันนี้นัดพิจารณาเวลา 11.30 นาฬิกา เป็นการสั่งลอย ๆ ไม่เป็นกิจจะลักษณะว่านัดพิจารณาอะไร และนัดพิจารณาหลังจากโจทก์ยื่นฟ้องเพียง 1 ชั่วโมงเศษ อันเป็นเวลากะทันหัน แม้จะถือว่าโจทก์ทราบกำหนดนัดแล้วไม่มาศาลก็ยากที่โจทก์จะปฏิบัติได้ทันท่วงที ยังไม่เป็นเหตุให้พิพากษายกฟ้องทันที

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯลฯ มาตรา ๗, ๘ ทว, ๗๒, ๗๒ ทวิ ฯลฯ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑, ๓๗๑ ริบของกลาง ปรากฏว่าโจทก์ฟ้องคดีนี้เวลา ๑๐.๒๐ นาฬิกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าประทับฟ้องจ่ายสำเนา วันนี้นัดพิจารณาเวลา ๑๑.๓๐ นาฬิกา ครั้นถึงกำหนดเวลานัดคงมาแต่จำเลย โจทก์ไม่มา ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ โจทก์ยื่นคำร้องว่าศาลไม่ได้แจ้งกำหนดนัดพิจารณาให้โจทก์ทราบ โจทก์มิได้จงใจที่จะไม่ไปศาลตามกำหนดนัด ขอให้ศาลยกคดีขึ้นไต่สวนมูลฟ้องและพิจารณาใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งงดการไต่สวนและมีคำสั่งว่า ท้ายคำฟ้องของโจทก์มีข้อความระบุว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว ศาลมีคำสั่งในคำฟ้องในวันที่โจทก์ยื่นฟ้องถือว่าโจทก์ทราบวันเวลานัดพิจารณาแล้ว ไม่จำต้องแจ้งให้โจทก์ทราบอีก การที่โจทก์อ้างว่าไม่ได้ไปศาลตามกำหนดนัดเนื่องจากโจทก์ไม่ทราบและศาลมิได้แจ้งกำหนดนัดพิจารณาให้โจทก์ทราบมิใช่เหตุสมควรจึงมาไม่ได้ตามความหมายแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖ ให้ยกคำร้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับ อ้างว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๒๐ โจทก์ยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา ศาลฎีกาสั่งให้รับฎีกาของโจทก์โดยอ้างว่า การที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีมีปัญหาแต่เฉพาะข้อกฎหมายจึงต้องฟังข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์ฟังมาว่า ท้ายคำฟ้องของโจทก์มีข้อความระบุไว้โดยชัดแจ้งว่าโจทก์รอฟังคำสั่งอยู่ ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้วและศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งในคำฟ้องของโจทก์ในวันเดียวกับที่โจทก์ยื่นฟ้องว่าประทับฟ้องจ่ายสำเนา วันนี้นัดพิจารณาเวลา ๑๑.๓๐ นาฬิกาและโจทก์มิได้รอทราบคำสั่งดังกล่าว ศาลฎีกาเห็นว่าตามที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ประทับฟ้องจ่ายสำเนา วันนี้นัดพิจารณาเวลา ๑๑.๓๐ นาฬิกา เป็นการสั่งลอย ๆ ไม่เป็นกิจจะลักษณะว่านัดพิจารณาอะไร และนัดพิจารณาหลังจากโจทก์ยื่นฟ้องเพียง ๑ ชั่วโมงเศษ อันเป็นเวลากะทันหัน แม้จะถือว่าโจทก์ทราบกำหนดนัดแล้วไม่มาศาลก็ยากที่โจทก์จะปฏิบัติได้ทันท่วงที ยังไม่เป็นเหตุให้พิพากษายกฟ้องทันที ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษายกฟ้องจึงไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๖๖, ๑๘๑ พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นกำหนดนัดพิจารณาใหม่ แล้วดำเนินการพิจารณาต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 127/2524 พนักงานอัยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายนิคม ศิริวรเวทย์ ล.