คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5837/2530

ผู้เสียหายยอมให้จำเลยซึ่งเป็นแพทย์แผนโบราณกระทำอนาจารโดยโง่เขลาเบาปัญญาหลงเชื่ออย่างงมงายว่า จำเลยทำการรักษาโรคให้ได้ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการขู่เข็ญโดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ เมื่อจำเลยกระทำต่อผู้เสียหายซึ่งมีอายุเกินกว่า 13 ปี การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278

โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๗๘ จำคุก ๒ ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้เสียหายยอมให้จำเลยซึ่งเป็นแพทย์แผนโบราณทำการรักษาโรคของผู้เสียหายโดยใช้เหล็กเผาไฟให้แดงแล้วใช้เท้าจุ่มน้ำมันพืชเหยียบลงไปบนเหล็กแดงและใช้เท้าเหยียบมือคลำทั่วร่างกายอันเปลือยเปล่าของผู้เสียหาย โดยเฉพาะที่นำ อวัยวะเพศ ตลอดจนใช้นิ้วล้วงช่องคลอดผู้เสียหาย จำเลยให้ผู้เสียหายนอนโก้งโค้งแล้วจำเลยเอาอวัยวะเพศของจำเลยออกมาคลึงเพื่อให้อวัยวะเพศแข็งตัว โดยจำเลยยืนห่างก้นผู้เสียหาย ๒ - ๓ นิ้ว แสดงว่าผู้เสียหายยอมให้จำเลยกระทำอนาจารโดยโง่เขลาเบาปัญญาหลงเชื่ออย่างงมงายว่าจำเลยทำการรักษาโรคให้ได้การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นการขู่เข็ญโดยใช้กำลังประทุษร้าย หรือขู่เข็ญจนผู้เสียหายอยู่ในภาวะที่สามารถขัดขืนได้ จำเลยกระทำต่อผู้เสียหายซึ่งมีอายุเกินกว่า ๑๓ ปี การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามฟ้อง เทียบเคียงได้กับคำพิพากษาฎีกาที่ ๕๐๙/๒๕๒๙ ระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดลำพูน โจทก์ นายอุดมหรือสมเกียรติ เล็บครุฑ จำเลย พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5837/2530 พนักงานอัยการ จังหวัดสมุทรปราการ โจทก์ นายปรีดี นุชรักษา จำเลย