คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3712/2532

ในคดีอาญา แม้โจทก์จะมิได้มีคำขอเกี่ยวกับของกลางมาด้วยก็ตามศาลจะสั่งคืนของกลางแก่เจ้าของก็ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 49 และ 186(9) (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 8/2532)

โจทก์ฟ้องและแก้ไขคำฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๓๔๐ ตรี, ๘๓ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้องโจทก์ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙ วรรคสอง ๘๓ ประกอบด้วยมาตรา ๓๔๐ ตรีแต่จำเลยทั้งสองมีอายุไม่ถึง ๒๐ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้คนละหนึ่งในสาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ ให้จำคุกคนละ ๑๐ ปี จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า พยานหลักฐานของโจทก์ไม่เพียงพอที่จะให้รับฟังว่า จำเลยทั้งสองได้ใช้รถคันของกลางและได้ทำการชิงรถของผู้เสียหายดังที่โจทก์ฟ้อง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา ฎีกาจำเลยทั้งสองฟังขึ้น สำหรับเรื่องของกลางนั้น ศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่า แม้โจทก์จะมิได้มีคำขอเกี่ยวกับของกลางมาด้วยก็ตาม ศาลก็มีอำนาจสั่งคืนแก่เจ้าของได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๔๙ และ ๑๘๖(๙) แต่ตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในคดีนี้ ศาลฎีกายังเห็นไม่สมควรสั่งเรื่องของกลาง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3712/2532 พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โจทก์ นายหทัยชนกหรือนก พลายสกุล กับพวก จำเลย