คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 620/2475

ผู้พิพากษาที่เคยเป็นคณะตัดสินในคดีที่จำเลยเคยฟ้องโจทก์ในมูลกรณีย์เดียวกันกับที่โทก์ฟ้องจำเลยนี้หนหนึ่งแล้วมาเป็นคณะตัดสินในคดีนี้อีกได้ไม่เข้าบทต้องห้ามตามกฎหมายข้างบน พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์สัญญาทางพระราชไมตรี คนบังคับอังกฤษเป็นคู่ความ ฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมาย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า

คดีนี้โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยเลียนแบบเครื่องหมายการค้า ศาลล่างทั้งสองตัดสินให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาข้อกฎหมายว่า มีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ ๒ นายที่ร่วมคณะพิพากษาคดีที่จำเลยฟ้องโจทก์ในมูลกรณีย์เดียวกันนี้มาเป็นคณะตัดสินคดีนี้อีก ไม่ชอบด้วย พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๔ ข้อ ๓ ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฎีกาของโจทก์ ผู้พิพากษา ๒ นาย นั้น หาต้องข้อห้ามตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาความแพ่ง ม. ๗ ข้อ ๓ ไม่ เพราะ จะเรียกว่าเป็นผู้ชำนาญการพิเศษที่เกี่ยวกับคดีตามความหมายแพ่งกฎหมายบทนี้ไม่ได้ แลคดีนี้โจทก์ฎีกาได้แต่ฉะเพาะปัญหากฎหมาย จึงตัดสินยืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 620/2475 นายโอวาชัง (บังคับอังกฤษ) โจทก์ นายลิ่มฮั่วเส็ง จำเลย