คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 618/2480
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การฆ่าโคของผู้อื่นที่หลุดเพลินไปในระยะเวลาที่ใกล้ชิดกับเวลาที่โคหาย ถือว่าเป็นการลักทรัพย์ ไม่ใช่การเก็บของตกทรัพย์
ย่อคำพิพากษา
โคของเจ้าทรัพย์หลุดเพลิไปที่จำเลย ๆ ได้ฆ่าเสียในระยะเวลาที่ใกล้ชิดกับเวลาที่โคหาย ถือว่าอยู่ในระยะที่เจ้าทรัพย์อาจตามพบได้ยังไม่เป็นของตกของหายอันจะเปนผิดฐานเก็บของตก แต่จำเลยมีผิดลักทรัพย์ พ. ร. บ. ฆ่าโคกระบือฯ ร. ศ. 119 ม.18
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.294
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
ได้ความว่า โคของเจ้าทรัพย์ ๑ ตัว หลุดเพลิดติดไปกับฝูงโคของจำเลย เจ้าทรัพย์ออกติดตามไป ปรากฏว่าจำเลยกับพวกไดฆ่าโคเสีย ห่างจากเวลาที่หายประมาณ ๒ ชั่วโมง โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๓ - ๒๙๔ แล พ. ร. บ. ฆ่าโค กระบือ ฯ
ศาลฎีกาเห็นว่า การกระทำของจำเลยแสดงว่าจำเลยเชื่อว่าเจ้าของคงตามมาพบจึงรีบฆ่าเสีย แสดงเจตนาที่จะเอาทรัพย์นั้นไปเสียให้พ้นจากเจ้าของ แลมีเหตุผลควรเชื่อว่าเจ้าของคงจะตามมาพบ จะฟังว่าเป็นของตกหรือของหายยังไม่ถนัดเหนว่าจำเลยควรมีผิดฐานลักทรัพย์ จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษ จำเลยฐานลักทรัพย์ตาม ม. ๒๙๔ ข้อ๖
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 618/2480
นายเบอร์ กับพวก-ล
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | กับพวก-ล - นายเบอร์ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อมาตย์ · มนธา · ดูปลาตร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา