คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 545/2483

ถ้าโทษที่จำเลยได้รับโดยแท้จริงไม่ถึงประหารชีวิตแล้วศาลยกอาญาที่รอไว้มาลงแก่จำเลยได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ ได้จ้างวานหรือใช้จำเลยที่ ๒ ให้ฆ่านายกวงเอี่ยมแซ่เหี่ยโดยพยายามด้วยความพยาบาทมาทหมาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณอาญา ๒๕๐,๖๓,๖๔, และ ๗๒ กับขอให้ศาลลงอาญาที่รอไว้แก่จำเลยที่ ๒ ด้วย ศาลอาญาพิพากษาลงโทษประหารชีวิตจำเลยทั้งสองตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๐ แต่ลดฐานรับสารภาพให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยทั้งสองไว้คนละ ๑๒ ปี ส่วนที่จำเลยที่ ๒ เคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษและรอการลงอาญานั้นโทษของจำเลยที่ ๒ ถึงประหารชีวิต จะเพิ่มโทษอย่างใดอีกมิได้ จึงเป็นอันต้องจด โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นลงโทษจำคุกจำเลยคนละ ๑๘ ปีและให้ยกอาญาที่รอไว้ ๑๕ วันมาลงแก่จำเลยที่ ๒ ด้วย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อโทษที่จำเลยจะได้รับโอนแท้จริงนั้นไม่ถึงประหารชีวิตหรือจำคุกตลอดชีวิตแล้ว ก็ไม่มีเหตุอันใดที่ยกอาญาที่รอไว้ในคดีอื่นมาลงแก่จำเลยมิได้ และในข้อที่โจทก์ก็ได้กล่าวอ้างและขอในฟ้องแล้ว จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 545/2483 พนักงานอัยการและนางเยียกเอง โจทก์ นายเซียะลิ้มที่ 1 นายซุ่นเทียมที่ 2 ล.