คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1108/2492
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
จำเลยจะมีความผิดฐานไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บโคได้ ก็ต่อเมื่อโคที่ถูกกล่าวหานั้นเป็นของจำเลยเอง.
ย่อคำพิพากษา
จำเลยต้องโทษฐานไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บโค เมื่อปรากฎว่า โคของกลางไม่ใช่ของจำเลย ๆ เป็นแต่เพียงผู้รับฝากโคไว้ เจ้าของโคไม่ใช่ผู้กระทำผิด โคของกลางก็ไม่ใช่ของควรริบ.
(อ้างฎีกา 379/2490)
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.27 พระราชบัญญัติควบคุมเครื่องอุปโภคบริโภคและของอื่น ๆ ในภาวะคับขัน พ.ศ.2488 ม.20
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีโคไว้ในครอบครอง ๕ ตัว ไม่แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ เป็นการฝ่าฝืนประกาศของคณะกรมการจังหวัด ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การรับในข้อไม่แจ้งปริมาณ ต่อสู้ว่า โคเป็นของผู้มีชื่อ จำเลยเข้าใจว่า ผู้มีชื่อซึ่งเป็นเจ้าของแจ้งปริมาณแล้ว จำเลยเป็นเพียงผู้รับฝากให้ดูแลโคเท่านั้น ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษ โคของกลางไม่ริบ
โจทก์ฎีกาขอให้ริบโค
ศาลฎีกาเห็นว่า โคของกลางไม่ใช่ของจำเลย เจ้าของโคไม่ใช่ผู้กระทำผิด เจ้าของโคหาควรต้องถูกริบโคของตนไม่
พิพากษายืน
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1108/2492
อัยยการสงขลา โจทก์
นายด่าโหะ สะลำ ล.
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - อัยยการสงขลา · ล. - นายด่าโหะ สะลำ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ศิลปสิทธิวินิจฉัย · ประวัติ ปัตตพงศ์ · ทรงนิติกรณ์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลจังหวัดสงขลา - นายเพี้ยง บุญรักษา · ศาลอุทธรณ์ - หลวงวุฒิธรรมเนติกร |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา