คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2492

ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์ไม่อุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้องได้ จำเลยที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อย แต่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกาสำหรับจำเลยคนนั้น โจทก์ยื่นฎีกาก่อนวันจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์ไม่มีสิทธิฎีกา.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ๔ คน คือ นายมี นายเกี้ยนห้วย, นายดำและนายทิน ฐานปล้นทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยทั้งหมดตามฟ้อง นอกจากนายทินจำเลยให้ยกฟ้อง นายมี นายดำจำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยทั้งหมด โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีส่วนตัวนายทินจำเลยถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น เพราะโจทก์ไม่อุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาขอให้ลงโทษนายทินจำเลยไม่ได้ ส่วนนายเกี้ยนห้วยจำเลย ปรากฎว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อย แต่ยังไม่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกา ฝ่ายนายมีจำเลยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์เมื่อวันที่ ๑๐ มิถุนายน ๒๔๙๑ แต่โจทก์ยื่นฎีกาเมื่อวันที่ ๗ เดือนเดียวกัน ก่อนวันที่นายมีฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โจทก์จึงไม่มีสิทธิฎีกาเช่นเดียวกัน คดีคงมีปัญหาฉะเพาะนายดำจำเลย ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า นายดำจำเลยสมคบกับผู้ร้ายทำการชิงทรัพย์รายนี้ พิพากษายืนในข้อที่ให้ปล่อยนายดำจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 516/2492 อัยยการภูเก็ต โจทก์ นายมี อ่อนละมุน ที่ 1, นายเกี้ยนห้วย เย็นจิตร์ ที่ 2, นายดำ ทิพย์รส ที่ 3, นาย ทิน ทิพย์รส ที่ 4 ล.