คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2493

คดีอาญาที่อัยการเป็นโจทก์ฟ้อง และจำเลยที่ถูกศาลล่างพิพากษาลงโทษคนหนึ่งได้ฎีกาต่อมาเมื่อผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ต่อศาลฎีกาไม่เอาความเฉพาะจำเลยที่ฎีกานั้น ศาลฎีกาก็สั่งให้จำหน่ายคดีเสียได้ เพราะสิทธิฟ้องคดีทางอาญาของอัยการโจทก์ระงับไปตาม วิ.อาญา ม. 39

ความว่า ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกนาชิตและนายชุน จำเลยคนละ ๑ ปี ๖ เดือน ตาม ก.ม.อาญาม. ๓๐๔ จำเลยนอกนั้นยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าทางเทียบ จำเลยได้สมคบกระทำผิดด้วย พิพากษาแก้ให้จำคุกนางเทียบจำเลย ๑ ปี ๖ เดือนตาม ม. ๓๐๔ และให้จำเลยที่ ๓ คนที่ถูกลงโทษคืนหรือใช้ราคาทรัพย์นอกนั้นยืน นางเทียบจำเลยฎีกา ปรากฏว่า ผู้เสียหายยื่นคำร้องต่อศาลฎีกาว่า นางเทียบจำเลยได้ตกลงกับผู้เสียหายแล้ว ผู้เสียหายขอถอนคำร้องทุกข์ไม่เอาความเฉพาะตัวนางเทียบเสีย ศาลฎีกาอนุญาตให้ผู้เสียหายถอนคำร้องทุกข์ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้สิทธิฟ้องคดีทางอาญาของพนักงานการโจทก์ย่อมระงับไปตาม ป.ม.วิ.อาญาม. ๓๙ สั่งให้จำหน่ายคดีจากสารบบความ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 705/2493 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นาชุน ราษฎร์นิยม ที่ 1 นายเทียม เร็วพลันที่ 2 นายยวง ดิษยาที่ 3 นายทวี รัก ภิรมย์ที่ 4 นายเลียม บุญสุขที่ 5 นางธูป บุศยพันธ์ ที่ 6 นางชุม เฉลิมกุล ที่ 7 นายชิต ผ่องพันธ์ ที่ 8 จำเลย