คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1984/2494

เข้าอยู่ในตึกเช่าโดยได้รับความยินยอมจากผู้ให้เช่าเดิมให้เช่าช่วง เพื่ออยู่อาศัย ดังนี้ กรณีตกอยู่ในบังคับแห่ง ป.พ.พ.ม.545 ผู้เช่าช่วงจึงตกอยู่ในฐานะเป็นผู้เช่าตึกนั้นด้วย แม้การเช่าอยู่นั้นจะไม่มีหนังสือสัญญาเช่าต่อกัน และผู้เช่าเดิมได้ล้มเลิกสัญญาแล้วก็ดี ผู้เช่าช่วงซึ่งเป็นผู้อยู่ในขณะนั้น ก็ยังได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ (ประชุมใหญ่ ครั้งที่ 15)

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยผู้เช่าช่วงตึกแถวของโจทก์ จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยเช่าช่วงจากนายใช่ลิ้มผู้เช่า โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์แล้ว จำเลยเช่าอยู่อาศัย ย่อมได้รับความคุ้มครอง ศาลชั้นต้นฟังว่า การเช่าช่วงได้รับความยินยอมจากโจทก์แล้ว จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ โดยมีข้าหลวงยุติธรรมรับรองให้อุทธรณ์ข้อเท็จจริงได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกา โดยที่ประชุมใหญ่ เห็นว่าจำเลยได้เข้าอยู่ในตึกพิพาท โดยได้รับความยินยอมจากโจทก์ให้เช่าช่วงอยู่อาศัย ผู้เช่าช่วงย่อมต้องรับผิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้ให้เช่าเดิมโดยตรงตาม ป.พ.พ.ม.๕๔๕ จำเลยผู้เช่าช่วงจึงตกอยู่ในฐานะเป็นผู้เช่าตึกพิพาทรายนี้ด้วย แม้ผู้เช่าเดิมจะได้ล้มเลิกสัญญาแล้วก็ดี จำเลยซึ่งเป็นผู้เช่าอยู่ในขณะนี้ ยังได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1984/2494 นายเชื่อง อัศวรักษ์ โจทก์ นายธาดา วานิชสมบัติ จำเลย