คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1230/2473
ย่อคำพิพากษา
เช่าช่วงโดยไม่มีกำหนดเวลา วิธีพิจารณาแพ่ง อำนาจของผู้เช่าฟ้องขับไล่ผู้เช่าช่วง พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ โจทก์มีอำนาจฟ้องหรือไม่เปนปัญหากฎหมาย
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
มารดาโจทก์เช่าตึกมาจาก ก. แล้วจำเลยได้ทำสัญญาเช่าช่วงไปจากโจทก์โดยได้รับอนุญาตจาก ก.มีกำหนด ๓ ปี เมื่อครบกำหนดสัญญาเช่าแล้วจำเลยคงอยู่ในตึกและเสียค่าเช่าให้โจทก์ตามสัญญาเดิม แต่มิได้ทำสัญญาเช่าช่วงกันใหม่ และมารดาโจทก์ได้โอนการเช่าให้โจทก์พร้อมด้วยความยินยอมของ ก. ต่อมาโจทก์ต้องการอยู่ในตึกนี้เอง จึงให้ ก.สั่งจำเลยออกจากตึกก่อนฟ้อง ๒ เดือน และจำเลยค้างชำระค่าเช่าแก่โจทก์
ฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ขับไล่จำเลย กับให้เสียค่าเช่าจนกว่าจะออกไป
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1230/2473
นางเชย โจทก์
นางเง็กกี่ จำเลย
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางเชย · จำเลย - นางเง็กกี่ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | หริศ · ศรี · นล |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายฮวด · ศาลอุทธรณ์ - พระมนู+ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา