คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 321/2502
ป.วิ.แพ่ง ม.242, 247 · ป.วิ.อาญา ม.15
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
หากปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาขึ้นมานั้นไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัย ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจพิพากษายกฎีกาของโจทก์เสียได้
ย่อคำพิพากษา
คดีอาญา เมื่อปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาขึ้นมานั้นไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับวินิจฉัยตามป.วิ.พ. มาตรา 242 (1) และป.วิ อาญามาตรา 15 ศาลฎีกาก็พิพากษายกฎีกาของโจทก์เสียได้
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ม.15 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.242 → ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.247 →
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานใช้ตำแหน่งหน้าที่ในทางทุจริต
จำเลยให้การปฏิเสธ
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่า ปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาขึ้นมานี้ ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัยตาม ป.วิ. แพ่ง มาตรา ๒๔๒ (๑) และ ป.วิ. อาญา มาตรา ๑๕ พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์.
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 321/2502
นายเจนกิจ ปัจจักขภัติ โจทก์
หลวงอนุวัตร์กรณี ที่ 1 นายยศ รักษาพราหมณ์ ที่ 2 นายสนิท ทองเผือกที่ 3
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายเจนกิจ ปัจจักขภัติ · 3 - หลวงอนุวัตร์กรณี ที่ 1 นายยศ รักษาพราหมณ์ ที่ 2 นายสนิท ทองเผือกที่ |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | ดุลยทรรศน์ปฏิภาณ · ประมูล สุวรรณศร · วุฒินัยเนติศาสตร์ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลชั้นต้น - นายลออง จุลกะเศียน · ศาลอุทธรณ์ - หลวงสารนาทประจิตร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา