คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1353/2518
ป.พ.พ. ม.49, 901 · ป.วิ.แพ่ง ม.4
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
1. การที่จำเลยมีภูมิลำเนาเดิมในจังหวัดหนึ่ง และยังคงมีภูมิลำเนาในจังหวัดนั้นอยู่ แม้จะย้ายไปรับราชการที่อื่น ก็ถือว่าจำเลยมีภูมิลำเนาในจังหวัดเดิมด้วย
2. ผู้ลงลายมือชื่อในเช็ค ย่อมต้องรับผิดตามเนื้อความในเช็คนั้น แม้จะมอบให้ผู้อื่นกรอกข้อความภายหลังก็ตาม
ย่อคำพิพากษา
จำเลยมีภูมิลำเนาเดิมอยู่จังหวัดศรีสะเกษ จำเลยย้ายไปรับราชการจังหวัดร้อยเอ็ด แต่ยังออกเช็คที่ศรีสะเกษ ถือว่าจำเลยมีภูมิลำเนาที่ศรีสะเกษด้วย โจทก์ฟ้องจำเลยให้รับผิดตามเช็คที่ศาลศรีสะเกษได้
จำเลยลงลายมือชื่อในเช็คให้ภริยากรอกข้อความไปกู้เงินโจทก์ จำเลยต้องรับผิดตามเช็ค
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
🔎 คำพิพากษาอื่นที่อ้างมาตราเดียวกัน: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.4 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.49 → ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ม.901 →
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นายชินวัฒน์ นิ่มกิ่งรัตน์ · จำเลย - นายสุพจน์ สุวรรณกำจาย |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อุดม จาละ · สงวน สิทธิไชย · ปรีชา สุมาวงศ์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา