คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2464
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การที่จำเลยครอบครองทรัพย์สินที่รู้ว่าเป็นของที่หายไปโดยไม่แจ้งเจ้าของ ถือเป็นความผิดฐานรับของโจร
ย่อคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
กฎหมายลักษณะอาญา ม.32
คำพิพากษาศาลฎีกา (ฉบับเต็ม)
โจทย์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร พิจารณาได้ความว่าเมื่อเวลาของหายเจ้าทรัพย์ไม่อยู่ อยู่แต่จำเลยกับคนอีก ๒ คน พอของหายแล้วคน ๆ หนึ่งก็หายไป เจ้าทรัพย์กลับมาได้ถามจำเลย ๆ ปฏิเสธว่าไม่รู้ไม่เห็น ต่อมาราวประมาณเดือนเศษ จำเลยเอาของที่หายนั้นไปแลกกับของคนอื่นแลให้คนอื่นบ้าง ศาลฎีกาวินิจฉัยในทำนองว่า มีเหตุน่าสงสัย เพราะเวลาไม่กระชั้นชิด จะลงโทษจำเลยฐานลักไม่ได้ แต่จำเลยรู้ดีว่าทรัพย์รายนี้เปนของที่หาย จำเลยมีความผิดฐานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ แห่งกฎหมายอาญา
ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2464
รายละเอียดคดี
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา