คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1109/2487

ขายฝากที่ดินไว้แล้วภายหลังมี พ.ร.บ.เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ผู้ขายฝากก็ขอไถ่ถอนได้

โจทก์ฟ้องขอไถ่ที่ที่ขายฝาก จำเลยต่อสู้ว่า กรรมสิทธิตกเป็นของรัฐบาลแล้วตามพระราชกำหนดเวนคืนอสังหาริมทรัพย์สร้างนครหลวง พ.ศ.๒๔๘๕ จึงขอไถ่ถอนไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์ไถ่ถอนที่ดินได้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าพระราชกำหนดที่จำเลยกล่าวนั้นมิได้ลบล้างสิทธิและหน้าที่ระหว่างโจทก์จำเลยในเรื่องขายฝากนี้เลย แม้มีกฎหมายดังกล่าวนั้น เจ้าของก็มิใช่ศูนย์สิทธิในที่ดินไปในทันทีไม่ ยังมีภาระติดพันที่จะต้องว่ากล่าวกันตามเชิงการจำเลยจะถือโอกาศเอาเป็นเจ้าของที่ดินเสียเลย ไม่รับรองสิทธิและหน้าที่อันมีอยู่ต่อโจทก์หาถูกต้องไม่จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1109/2487 นายเที่ยง แก้วนก โจทก์ นายช่วย เสมอไทย จำเลย