คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15/2492

จำเลยแต่งคนไปหลอกเจ้าทรัพย์ว่า จะซื้อแหวนเพ็ชร เจ้าทรัพย์ได้นำแหวนมาให้ดู 2 วง ระหว่างดูและต่อราคากัน เผอิญเจ้าทรัพย์ปวดปัสสาวะ จึงเข้าห้องน้ำไม่เกิน 5 นาที กลับออกมาไม่พบจำเลย ๆ ได้หลบหนีและนำแหวนไปด้วย ดังนี้เจ้าทรัพย์หาได้มอบการครอบครองให้แก่จำเลยไม่ จำเลยจึงมีผิดฐานลักทรัพย์.

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลย ฐานลักทรัพย์ ตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๒๙๓ จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามฟ้อง ให้จำคุก ๓ ปี ลดฐานสารภาพชั้นสอบสวน ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ ปี และให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่เจ้าทรัพย์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า การกระทำของจำเลยเป็นผิดฐานฉ้อโกงหาใช่ฐานลักทรัพย์ไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามข้อเท็จจริงศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยได้แต่งคนไปหลอกเจ้าทรัพย์ว่าจะซื้อแหวนเพ็ชร เจ้าทรัพย์ได้นำมาให้ดู ๓ วง เผอิญเจ้าทรัพย์ปวดปัสสาวะ จึงเข้าห้องน้ำไม่เกิน ๕ นาที กลับออกมาไม่พบจำเลย ๆ ได้หลบหนีและได้นำแหวนไปด้วย ดังนี้เห็นว่า เจ้าทรัพย์หาได้มอบการครอบครองให้แก่จำเลยไม่ จำเลยจึงมีผิดฐานลักทรัพย์. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 15/2492 พนักงานอัยการ กรมอัยยการ โจทก์ นายเจริญ หรือ กิจจา ศรีสะอาด จำเลย