คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1098/2493

การลักสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์อันเป็นเหตุฉกรรจ์อย่างหนึ่ง ซึ่งจะทำให้โทษหนักขึ้นตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 293(5) นั้นต้องเป็นสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์เพื่อเก็บรักษาไว้อย่างมั่นคงตามปกติย่อมยากแก่การที่จะพาไป เช่น ตู้หรือกำปั่นเหล็ก เพียงแต่เป็นกระเป๋าเดินทางหรือกระเป๋าเสื่อ หาได้อยู่ในความหมายแห่งข้อนี้ไม่

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยลักทรัพย์ของผู้เสียหายไปหลายอย่างรวมทั้งกระเป๋าเดินทาง ซึ่งใช้บรรจุทรัพย์โดยเข้าไปลักในบ้านอันเป็นเคหะสถาน ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓, ๒๙๔, ให้จำคุกจำเลยไว้ ๒ ปี ลดโทษตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๑ ปี โจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๙๕ โดยอ้างว่ากระเป๋าเดินทางที่จำเลยลักไปนี้ เป็นสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์ตามมาตรา ๒๙๓(๕) ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาเป็นปัญหาข้อ ก.ม.เช่นเดียวกับชั้นศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกาเห็นว่า การลักสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์อันเป็นเหตุฉกรรจ์อย่างหนึ่ง ซึ่งจะทำให้โทษหนักขึ้นนั้น ต้องเป็นสิ่งที่ใช้บรรจุทรัพย์เพื่อเก็บรักษาไว้อย่างมั่นคง ตามปกติย่อมยากแก่การที่จะพาไป เช่น ตู้หรือกำปั่นเหล็ก กระเป๋าเดินทางในเรื่องนี้ หาได้อยู่ในความหมายแห่งข้อนี้ไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1098/2493 พนักงานอัยยการ กรมอัยยการ โจทก์ นายบั๊กฮ้อ แซ่อึ้ง ล.