คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6465/2537
📌 หลักกฎหมายที่วางไว้
การกำหนดระยะเวลาให้ชำระหนี้โดยไม่สมควร อาจทำให้เจ้าหนี้ไม่สามารถบอกเลิกสัญญาได้ แม้ลูกหนี้จะผิดนัดชำระหนี้ก็ตาม
การที่ลูกหนี้ได้นำเงินไปวางทรัพย์ต่อเจ้าพนักงานทรัพย์สินแล้ว ถือว่าลูกหนี้ได้ชำระหนี้โดยชอบแล้ว และไม่ต้องรับผิดในดอกเบี้ยอีกต่อไป
ย่อคำพิพากษา
จำนวนเงินที่จำเลยที่ 1 เรียกให้โจทก์ชำระเป็นเงินถึง315,000 บาท แต่จำเลยที่ 1 ให้เวลาแก่โจทก์เพียง 3 วัน นับแต่วันได้รับหนังสือทวงถามเห็นได้ชัดว่าเป็นระยะเวลาอันสั้น จึงถือไม่ได้ว่าเป็นการกำหนดระยะเวลาพอสมควร ตาม ป.พ.พ. มาตรา 387 เมื่อโจทก์ไม่ชำระเงินภายในกำหนด จำเลยที่ 1 ก็บอกเลิกสัญญาไม่ได้
โจทก์นำเงินไปวางที่สำนักงานวางทรัพย์กลาง แต่จำเลยไม่ได้รับเงินไป โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกเอาดอกเบี้ยจากจำเลยในจำนวนเงินดังกล่าว
⚠️ ย่อนี้สรุปอัตโนมัติจากคำพิพากษาต้นฉบับ ยังไม่ได้ตรวจทานโดยนักกฎหมาย — โปรดตรวจสอบกับฉบับเต็มด้านล่าง
มาตราที่เกี่ยวข้อง
รายละเอียดคดี
| คู่ความ | โจทก์ - นางสุรีย์ ลิ้มรัตน์ · จำเลย - นายมลชัย จรัสอรุณฉาน กับพวก |
| องค์คณะ (ผู้พิพากษา) | อุดม มั่งมีดี · จเร อำนวยวัฒนา · อรุณ น้าประเสริฐ |
| ศาลชั้นต้น / อุทธรณ์ | ศาลแพ่งธนบุรี - นายทองสุก ปิงเมือง · ศาลอุทธรณ์ - นายทวิช กำเนิดเพ็ชร์ |
| แหล่งที่มา | กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา |
ฎีกาที่เกี่ยวข้อง
💬 ให้ AI อธิบายฎีกานี้แบบเข้าใจง่าย + ปรับกับเรื่องของคุณแหล่งที่มา: คำพิพากษาศาลฎีกา (เอกสารสาธารณะ) · กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา