คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 789/2494

เจ้าทรัพย์ล่ากระบือไว้ที่ในทุ่ง เวลาประมาณ 7.00 น.พอสมเวลาจวนเที่ยงไปดูกระบือหายไป เชือกที่ล่ามมีรอยถูกตัด มีผู้พบจำเลยกำลังพากระบือนี้ เมื่อตอน 13.00 น. และที่ตรงนั้นห่างจากที่ล่ามกระบือเพียงประมาณ 25 เส้น ดังนี้ฟังว่าจำเลยลักทรัพย์ไม่ใช่รับของโจร

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓-๓๙๔-๓๒๑ จำเลยปฏิเสธต่อสู้อ้างฐานที่อยู่ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๔ จำคุกคนละ ๑ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในข้อกฎหมายว่า ควรมีผิดฐานรับของโจร ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงที่ศาลล่างฟังมามีว่าในวันที่กล่าวหาเวลาประมาณ ๗.๐๐ น. นายคงนำกระบือ ๒ ตัวไปล่ามให้กินหญ้าในทุ่ง ครั้นเวลาจวนเที่ยงออกไปดูปรากฎว่ากระบือเมียหายไป ๑ ตัว เชือกที่ล่ามมีรอยถูกตัดวันนั้นเวลาราวบ่าย ๑๓.๐๐ น. นายล้อม นายหมาคงกลับจากตัดเสาได้พบจำเลยทั้งนี้ พากระบือของนายคงที่หายนี้สวนทางไป ตรงนั้นห่างจากที่กระบือหายประมาณ ๒๕ เส้น คนทั้งสองเดินพ้นจากที่พบจำเลยกับกระบือไปราว ๒๐ เส้นก็พบนายคงจึงบอกความข้อนี้แก่นายคง ๆติดตามต่อไปแต่ไม่พบกระบือ รุ่งขึ้นนายชูพยานได้พบนายเชยจำเลยชำแหละเนื้อกระบือในป่าต่อมานายเชยจำเลยพูดรับกับนายล้อมว่า ได้ฆ่ากระบือนั้นเสียโดยไม่รู้ว่าเป็นกระบือของนายคง จะยอมรับใช้ราคากระบือให้ แต่ต่อมากลับปฏิเสธ ดังนี้ ศาลฎีกาเห็นว่านับตั้งแต่ปรากฎว่ากระบือรายนี้หายโดยถูกคนร้ายลัก จนปรากฎว่ากระบือรายนี้ไปตกอยู่ในความยึดถือของจำเลยเป็นเวลากระชั้นชิดติดต่อกัน สถานที่ซึ่งพยานพบจำเลยพากระบือไป ก็ห่างกับที่กระบือถูกลักเพียง ๒๕ เส้น ไม่น่าคิดว่ากระบือจะได้เปลี่ยนมือจากผู้ร้ายเดิม ศาลล่างทั้งสองฟังว่าจำเลยลักทรัพย์ชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 789/2494 พนักงานอัยการประจำศาลจังหวัดไชยา โจทก์ นายเชย แก้วมิ่งเมืองที่ 1,นายแจะ พรหมชนะที่ 2 จำเลย