คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2500

พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ 3 ) พ.ศ. 2485 มาตรา 3 เป็นเรื่องเพิ่มโทษ การเพิ่มโทษตามมาตราดังกล่าวจึงเป็นเรื่องพิเศษของ พ.ร.บ.การพนัน จึงนำเอาบทซึ่งว่าด้วยการเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาใช้บังคับมิได้ แต่การรอการลงโทษแก่จำเลยนั้นเป็นคนละเรื่อง เมื่อ พ.ร.บ.การพนันมิได้บัญญัติถึงเรื่องรอการลงโทษผู้กระทำผิดไว้ ศาลก็ย่อมนำบทว่าด้วยการรอการลงโทษในกฎหมายลักษณะอาญามาใช้บังคับได้.

คดีนี้โจทก์ฟ้องและจำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงฟังได้ว่านจำเลยเป็นเจ้ามือจัดให้มีการเล่นสลากกินรวบพนันเอาทรัพย์สินกัน โดยจำเลยไม่ได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ก่อนคดีนี้จำเลยเคยต้องโทษฐานเป็นเจ้ามือเล่นสลากกินรวบ ถูกศาลปรับ ๑๐๐ บาทมาครั้งหนึ่งแล้ว พ้นโทษยังไม่เกิน ๓ ปี ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดตาม พ.ร.บ.การพนัน พ.ศ.๒๔๗๘ มาตรา +,๑๐,๑๒ พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๔๘๕ ม.๔ พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.++++ ม.๓ ให้จำคุก ๒๐ วันปรับ ๓๐๐ บาทลดกึ่งหนึ่งตามกฎหมายลักษณะอาญา ม.๕๙ คงจำคุก ๑๐ วัน ปรับ ๑๕๐ บาท ไม่เสียค่าปรับจัดการตามกฎหมายอาญา ม.๑๘ ของกลางริบ กับให้จำเลยเสียค่านำจับกึ่งหนึ่งของค่าปรับ โทษจำคุกเห็นว่าจำเลยเป็นหญิงแม่ลูกอ่อนทั้งไม่เคยต้องจำคุกมาก่อน จึงให้รอการลงโทษไว้ก่อนมีกำหนด ๑ ปี ตามกฎหมายอาญา ม.๔๑,๔๒,และ พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.อาญา (ฉบับที่๑๔) พ.ศ.๒๔๙๔ ม.๓,๔ โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยไปทีเดียว ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา++ในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของโจทก์ที่อ้างว่า พ.ร.บ.การพนันเป็นกฎหมายพิเศษตาม พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๘๕ ม.๓ ใช้คำว่า ให้ลงโทษจำทั้งปรับ มิได้ใช้คำว่ามีความผิดต้องระวางไหม ฉะนั้นจะนำมาตรา ๔๑ แห่งกฎหมายลักษณะอาญามาใช้บังคับมิได้ ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.การพนัน (ฉบับที่ ๓ ) พ.ศ.๒๔๘๕ ม.๓ ที่โจทก์อ้างมาเป็นเรื่องเพิ่มโทษจริงอยู่ การเพิ่มโทษตามมาตราดังกล่าวเป็นเรื่องพิเศษของ พ.ร.บ.การพนัน จึงนำเอาบทซึ่งว่าด้วยการเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาใช้บังคับมิได้ ส่วนเรื่องการรอการลงโทษแก่จำเลยนั้น เป็นคนละเรื่อง เมื่อ พ.ร.บ. การพนันมิได้บัญญัติถึงเรื่องการรอการลงโทษผู้กระทำผิดไว้ ศาลก็ย่อมนำบทบัญญัติว่าด้วยการรอการลงโทษผู้กระทำผิดไว้ ศาลก็ย่อมนำบทบัญญัติว่าด้วยการรอการลงโทษในกฎหมายลักษณะอาญามาใช้บังคับได้. พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 433/2500 พนักงานอัยการจังหวัดอุดรธานี โจทก์ นางบัวหลง จันทะเสนา จำเลย